Rituele dans

11 May 2011

Vanavond gaat de gemeenteraad een stevig debat houden over rituele zaken: CDA-raadslid Lex van Drooge heeft namelijk het ‘onverdoofd ritueel slachten’ op de agenda gezet. Het wordt niet zomaar een uitwisseling van standpunten, want meerdere partijen zijn intern tot op het (menselijk) bot verdeeld over ritueel slachten. De raadsleden van de verschillende partijen zullen daarom voorzichtigjes over een dun koord moeten dansen.

De Partij van de Arbeid is in de Tweede Kamer voor een verbod. De PvdA in Amsterdam? Die is er officieel nog niet uit. De partij heeft zelfs een debatavond over het rituele slachten gehouden, zoals GroenLinks dat deed over een politiemissie naar Kunduz. VVD-fractieleider Robert Flos, die zichzelf eerder de Dion Graus van Amsterdam noemde, meldde op zijn weblog fel tegenstander van ritueel slachten te zijn. Dat weblog werd echter snel weer verwijderd toen bleek dat ook bij de VVD-achterban de rite erg gevoelig ligt.

Het mooie is natuurlijk dat de gemeente Amsterdam er niet zoveel over te zeggen heeft. Niet voor niets heeft Marianne Thieme haar wetsvoorstel in de Tweede Kamer ingediend, en niet in ’s lands gemeenteraden. Die gaan er niet over. Met dat argument zouden de Amsterdamse PvdA en VVD zich gemakkelijk buiten de discussie kunnen houden: hun raadsleden zijn immers niet gekozen om wetsvoorstellen te beoordelen, ze hebben wel wat beters te doen. Maar wanneer je zelf avonden lang met fractie en partij beraadslaagt over dit stukje landelijke politiek kun je moeilijk stoppen bij de gemeenteraadsvergadering. Iedereen zal zich dus moeten uitspreken.

Ik ben erg benieuwd met welke argumenten de partijen zullen gaan schermen. Het wetsvoorstel van de Partij voor de Dieren dwingt tegenstanders ervan namelijk tot rare bokkesprongen. Aan de lopende band worden curieuze redenen verzonnen om tegen het verbod te zijn. Alvast een korte bloemlezing voor als u woensdag bij het raadsdebat misschien iets anders (lees: nuttigers) te doen heeft:

1. Schaf eerst de bio-industrie af! Veel tegenstanders roepen (terecht) dat de bio-industrie voor veel meer dierenleed zorgt dan ritueel slachten. “Ik ben niet voor een verbod, zeker niet zolang op veel grotere schaal nog steeds varkens en runderen onverdoofd gecastreerd worden”. Zo’n soort redenering vind je bijvoorbeeld bij GroenLinksraadslid Evelien van Roemburg. GroenLinks is ook tegen de bio-industrie, dus het standpunt is volkomen zuiver. Het slaat alleen nergens op om vervolgens vóór ritueel slachten te zijn. “We moeten alle dieren helpen, niet alleen bepaalde dieren” is de achterliggende redenering. Stel je voor dat voorstanders van volledig algemeen kiesrecht altijd tegen een beperkte uitbreiding van het kiesrecht hadden gestemd. Dan zouden in Nederland nu nog steeds alleen de notabelen van het dorp een stem kunnen uitbrengen. En Van Roemburg had als vrouw geen lid van een gemeenteraad mogen worden.

2. Kijk niet alleen naar de laatste minuten van een dierenleven! Namens de PvdA-fractie stelde raadslid Maarten Poorter dat een verbod op ritueel slachten te veel aandacht doet vestigen op de laatste minuten van het dierenleven. “Kijk ook naar het dierenwelzijn los van die paar minuten.” Dat argument komt natuurlijk erg goed uit, want die laatste paar minuten zijn nu net de minuten waarin zo’n beest per se met 1 zwaardsteek om zeep moet worden geholpen en dient dood te bloeden. Ook waar, maar…

1. Het zijn die laatste minuten waar het nu om gaat.
2. Als de rest van het direnleven belangrijker is: wat doet de PvdA dan allemaal voor die vele uren voorafgaand aan het rituele slachten? Is de partij tegen megastellen en de bio-industrie?
3.Zijn de laatste minuten niet toevallig ook wel echt erg vervelend als die bij vol bewustzijn doodbloedend moeten worden doorgebracht?

3. Een verdoving is ook pijnlijk! En stressvol. Vooral populair bij VVD’ers. Sterkste argument tot nu toe. Wat is eigenlijk het verschil in leed en stress als je een zwaardsteek vergelijkt met een naald? Wetenschappers van de VU en de Landbouwuniversiteit Wageningen hebben dat argument echter vrij snel weerlegd. En trouwens: zullen we voor (deze VVD’ers) het verdoven bij de tandarts ook maar afschaffen? Kost immers een boel belastinggeld van de HardWerkende Nederlander en is ook pijnlijk. En stressvol.

4. De vrijheid van godsdienst wordt aangetast Als je accepteert dat ritueel slachten slecht is voor het dierenwelzijn, en dat het verbieden ervan best een stap kan zijn op weg naar volgende verbeteringen van dierenwelzijn, blijft over het ultieme bezwaar: aantasting van de godsdienstvrijheid. Uiteindelijk draait het in het debat om de weging tussen godsdienstvrijheid en dierenwelzijn. Is het verbieden van ritueel slachten een aantasting van de godsdienstvrijheid? Zeker! Maar er zijn wel meer wetten die in meer of mindere mate de godsdienstvrijheid aan banden leggen. Bijvoorbeeld om vrouwen te beschermen tegen zaken als besnijdenis.

Voor slechts een zeer klein deel van de gelovigen is het niet verdoven van dieren voorafgaand aan de slacht een voorwaarde om het vlees eetbaar te achten. Voor deze minderheid geldt dat zij volkomen integer vanuit hun geloof handelen wanneer ze wensen dat hun wijze van slachten toegestaan blijft. De vraag is echter of je de overtuiging van deze kleine groep in de weg moet laten staan aan het zetten van een nieuwe stap in het waarderen van dierenwelzijn. Ik denk het niet.

Maar ik hoop dat dit wel de afweging is die politici maken voor ze voor of tegen stemmen. Het doet namelijk niets af aan het feit dat onverdoofd ritueel slachten echt geen feest is voor het beest.